Kronach (DE)

Historia twierdzy Rosenberg

Miasto Kronach, położone w Lesie Frankońskim u zbiegu trzech rzek, już w epoce brązu znajdowało się na ważnych szlakach handlowych, np. szlaku eksportu drewna z Lasu Frankońskiego aż do Amsterdamu. Pod panowaniem książąt-biskupów z Bambergu, w celu ochrony miasta oraz jako rezydencja, powstał zamek położony wysoko na wzgórzu Rosenberg. Od XV wieku rozbudowywany jako potężna forteca regionalna, nigdy nie został pokonany ani zdobyty przez wrogów.

Również Szwedzi zostali kilkakrotnie odparci podczas wojny trzydziestoletniej. Co roku, w „niedzielę szwedzką“, odbywa się procesja do twierdzy Rosenberg ku czci „dzielnych kobiet z Kronach“, które – zgodnie z tradycją – w znacznym stopniu przyczyniły się do tego zwycięstwa. Cytat z ust jednego z oblegających, zgodnie z legendą: „Mężczyźni z Kronach walczą jak diabły, ale ich kobiety są dziewięć razy gorsze!“.

W okresie reformacji twierdza Rosenberg stała się bastionem katolicyzmu w obliczu protestanckich sąsiadów. Pod znakiem Świętego Krzyża zwaśnieni przeciwnicy zbroili się i wykorzystywali swoje twierdze do ochrony oraz utrzymania swoich posiadłości i stref wpływów.

Kronach i twierdza Rosenberg kojarzą się również z wielkimi postaciami historycznymi, takimi jak najsłynniejszy mieszkaniec miasta – malarz Lucas Cranach Starszy. Wywarł on decydujący wpływ na sztukę renesansu oraz na kulturę regionu. Świadczy o tym w imponujący sposób Galeria Frankońska mieszcząca się w budynku komendanta twierdzy Rosenberg.

Również Napoleon Bonaparte zatrzymał się w Kronach. To właśnie stąd w 1806 roku wydał rozkaz ataku na Prusy. Podczas I wojny światowej w twierdzy przetrzymywano kapitana Charlesa de Gaulle’a. Dwukrotnie udało mu się uciec przez wysokie mury twierdzy.

Architektura

Twierdza Rosenberg zajmuje wyjątkowe miejsce w historii niemieckiego budownictwa obronnego dzięki połączeniu elementów średniowiecznych, książęcej okazałości oraz architektury obronnej renesansu i baroku, które współistnieją tu obok siebie. Kamienne bastiony robią ogromne wrażenie dzięki swojej potężnej, wypukłej murze z ciosanego kamienia oraz imponującej wysokości.

Wieżę główną i wewnętrzną twierdzę z siedmioma wieżami obronnymi od „zewnętrznego wału“ z pięcioma bastionami oddziela potężny rów obronny. Kolejny rów biegnie wokół całego kompleksu twierdzowego. Na północ od bastionów znajdują się przedpola. Dzisiejszy kształt fortyfikacji ma kształt pięciokąta w nowożytnym systemie bastionowym, ukończonym w 1699 roku za czasów księcia-biskupa Lothara Franza von Schönborna. Architekt i budowniczy twierdzy z Kronach Johann Maximilian von Welsch działał tu dokładnie tak samo jak jego kolega Balthasar Neumann.